Вызваленне палітвязняў у Беларусі стала вынікам двухдзённых перамоў паміж Аляксандрам Лукашэнкам і спецпасланнікам Дональда Трампа Джонам Коўлам. Паводле агучанай інфармацыі, бакі дасягнулі ўзаемных дамоўленасцяў: Злучаныя Штаты абвясцілі пра зняцце санкцый з беларускай калійнай галіны, а беларускі бок — пра вызваленне людзей, зняволеных па палітычных матывах.

На волю выйшлі вядомыя грамадскія дзеячы і актывісты: Алесь Бяляцкі, Аляксандр Фядута, Алена Гнаўк, Павел Севярынец, Марына Золатава і іншыя. Для многіх сем’яў і ўсёй грамадзянскай супольнасці гэтая навіна стала доўгачаканым глытком паветра пасля гадоў ціску і несправядлівасці.

Гэта падзея паказвае, наколькі лёс людзей у Беларусі застаецца прадметам палітычнага гандлю, і разам з тым — наколькі важнай застаецца міжнародная ўвага і ціск. Імёны вызваленых — напамін пра цану, якую плацяць за права быць вольнымі і казаць праўду.

Аднак разам з радасцю нельга забываць і пра іншае. У беларускіх турмах па-ранейшаму застаюцца сотні актывістаў, журналістаў і грамадзянскіх дзеячаў, пра лёсы многіх з якіх мы не маем ніякай інфармацыі. Сярод іх — і Мікалай Статкевіч, пра якога доўгі час няма вестак. Іх жыццё і свабода не менш важныя. І яны таксама павінны выйсці на свабоду.

Сёння сапраўды светлы дзень. Гэта радасць ад навіны пра вызваленне беларускіх палітвязняў. Людзі, якія былі пазбаўленыя волі за свае перакананні, словы і сумленнасць, нарэшце выходзяць на волю.
Гэта вялікая радасць для іх сем’яў і блізкіх, для ўсіх нас, хто чакаў, верыў і не здаваўся. Гэта момант, які нагадвае нам пра салідарнасць і чалавечую годнасць, а таксама пра тое, што нават пасля доўгай цемры магчымы свет.
Гэта крок да справядлівасці, гаення і надзеі для кожнага вызваленага і для ўсёй Беларусі.
На жаль, пакуль няма такой радаснай навіны пра Мікалая Статкевіча. Але мы не губляем надзеі і працягваем рабіць усё магчымае, каб і ён апынуўся на волі.
Жыве Беларусь!

📌 У беластоцкім хабе «Новая Зямля» ў нядзелю, 14 снежня, адбылася сустрэча з беларускім добраахвотнікам Аляксандрам Наўковічам – пазыўны “Лахвіч”.

🔻 Аляксандр прадставіў актывістам з Беластока праект рэзалюцыі па тэме “Пагроза расейскай інтэрвенцыі”.

https://racyja.com/by/hramadstva/ales-lachvic-sustreca-u-belastoku-mae-svae-admetnasci/

Не палітыкай адзінай.
(Тым больш пасля такіх прэс-канферэнцый ва Украіне.)
Наш літоўскі сябра-эколаг правёў чарговую лекцыю пра ахоўныя тэрыторыі Літвы для членаў і сяброў Народнай Грамады. Такія мерапрыемствы спрыяюць лепшай інтэграцыі ў літоўскае грамадства і ўзаемнаму разуменню.

Спецдокладчик ООН: В Беларуси продолжаются репрессии

Нилс Муйжниекс вспомнил о Николае Статкевиче:

https://qnt91x-c97-org.cdn.ampproject.org/c/s/qnt91x.c97.org/ru/news/2025/12/17/666987/

У службах аховы (тых, якія апекваюцца двума-трыма асобамі ў краіне) уратаваньне аб’екту ад выпушчанай кулі — лічыцца правалам: нападнік увогуле ня мусіў наблізіцца, а ня тое што зрабіць стрэл, гэта памылка другога і трэцяга кола, і ў яшчэ большай ступені — аналітычнай структуры. Таму кіраўніцтва службы аховы ЗША, падаўшы ў адстаўку пасьля замаху на Трампа, зрабіла цалкам адэкватна.

Напэўна, у наш час захоп іншай краіны ўзброеным чынам (вайной) можна лічыць правалам палітыкаў, спэцслужбаў, дыпляматаў: яны мусілі «узяць» тэрыторыю без адзінага стрэлу (гэтак, як цяпер робіць Кітай, шляхам эканамічнай экспансіі).

І ў дачыненьні да Ўкраіны пуцінская вайна (як бы яна ня скончылася) — гэта правал Крамля.

А вось шматгадовыя дзеяньні Масквы адносна Беларусі — гэта посьпех.

У 1994 годзе толькі адзінкі казалі пра ролю расейскіх спэцслужбаў у перамозе Лукашэнкі. Асноўнымі прычынамі называліся папулізм кандыдата-фаварыта, які згуляў на эканамічных цяжкасьцях, сацыяльнай напружанасьці ды палітычным банкруцтве ўладаў. Пазьней прыйшло разуменьне больш глыбокіх фактараў — нізкага ўзроўню нацыянальнай сьвядомасьці і «маладых ваўкоў», якія вылучылі Лукашэнку, цудоўна ведаючы, хто ён такі, і насельніцтва, якое прагаласавала за прыхільніка аднаўленьня імпэрыі.

Гэтыя фактары я і цяпер лічу вызначальнымі. У Літве ці Польшчы абраньне чалавека, які адкрыта грэбуе літоўскай ці польскай мовай, было б немагчыма ні пры якіх умовах і ні пры якіх высілках іншай краіны. Але тое, што прасоўваньне Лукашэнкі ва ўладу ад пачатку і да канца адбывалася пры актыўным удзеле маскоўскіх спэцслужбаў — сумневу не выклікае.

Ужо праз некалькі тыдняў пасьля абраньня Лукашэнкі дэпутаты БНФ на чале з Пазьняком заявілі, што пачаўся захоп Беларусі Расеяй; фразы «гібрыдная акупацыя» тады яшчэ не было. Не існавала і сацсетак, таму мы не адчувалі хейту. Але ад калег-журналістаў чуў — «Слухай, ну вы ўжо занадта... Ды і навошта Маскве нашая жабрацкая Беларусь?».

Цяпер тое, што адбывалася ў наступныя дзесяцігодзьдзі, ацэньваецца як палітычнае, эканамічнае, інфармацыйнае і культурніцкае паглынаньне Беларусі Расеяй.

Пры гэтым краіна зрабілася палігонам «заходняга тэатру ваенных дзеяньняў» (калі глядзець з Масквы), а а прамысловасьць, ад машынабудаваньня да тэкстыльнай, працуе на расейскі ВПК.

Так, без адзінага стрэлу. Вышэйшы пілятаж імпэрскай палітыкі.

І сёньня, заяўляючы, што «Расея верне свае гістарычныя тэрыторыі», Пуцін мае на ўвазе ня толькі Ўкраіну, але і Беларусь (мяркую, што і іншыя былыя савецкія рэспублікі).

Беларусь ніколі яшчэ нагэтулькі блізка, як сёньня, не падыходзіла да пагрозы зьнікненьня з палітычнай мапы сьвету.

Але Пуцін ня зможа канчаткова захапіць Беларусь, не захапіўшы Ўкраіну.

І ён яе не захопіць, пакуль у сьвядомасьці ўсіх, хто цэніць свабоду, будзе цьвёрдае перакананьне, што Крым — гэта Ўкраіна.

«Я прыняў рашэньне застацца ў Беларусі. Ніякі Лукашэнка ня будзе мне ўказваць, дзе я мушу знаходзіцца. Я не хачу гуляць па ягоных правілах. Гэта маё рашэньне і яго не зьмяню», — пераказвае Свабодзе словы Статкевіча ягоны паплечнік у партыі «Народная грамада» Яўген Вільскі.
https://www.svaboda.org/a/33626310.html?fbclid=IwdGRjcAOy_JBjbGNrA7L8i2V4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHhQqKEq3fMtj-DI31bxHKNEULZYmM8eHCC3Q4er9JgRCxdpivHCu0DAlSOVw_aem_Cevt1ht2ozuA1-xg5Qkf1g

Шаноўныя сябры! Віншуем з Раством і надыходзячым Новым годам!

Няхай наступны год прынясе ўсім беларусам здароўя, шчасця, любові і дабрабыту, няхай будзе як мага больш добрых навін і цудоўных падзей! Няхай саграваюць цяплом шчырыя ўсмешкі родных і сяброў!

Аднак памятаем і пра тых, хто яшчэ знаходзіцца ў турме за свае перакананні. Пра тых, хто, на жаль, не дажыў да гэтага дня, чыё жыццё трагічна абарвалася праз рэжым Лукашэнкі і праз расійскую інтэрвенцыю ва Украіну.

У новым годзе нам спатрэбіцца яшчэ больш салідарнасці, сіл і працы, каб нагадваць пра Беларусь у свеце. Але мы не збіраемся здавацца — бо іншай Радзімы ў нас няма. І спадзяёмся, што 2026-ты прынясе нам шмат поспехаў і нагод ганарыцца.

Са святамі!

ДЗЕЦІ СВЯТЛА

Мы, беларусы – як дзеці,
Прывыклі не памятаць зла,
Святлей за усіх на свеце,
Бо мы – дзеці святла.

Любім паболей белі
Ад ложака да стала.
А што вы яшчэ хацелі:
Беларусы – дзеці святла.

Любім ясныя вочы
І белазубы смех,
Любім лён і малочку,
Любім зімою снег.

Любім бульбу і кашы,
Любім цукар і соль,
Любім ворагаў нашых,
Любім пакуту і боль.

Любім у Будславе фэсты,
Усе святы календара,
Любім, калі нявеста
У белым ля алтара.

Любім ззянне арганаў,
Любім успышкі пагонь,
І каб герой – беззаганны,
І каб ляцець – на вагонь.

Усё высвятляецца проста,
Без павелічальнага шкла:
Наша святло – гэта Госпад.
Беларусы – дзеці Святла.

Ад імя Выканаўчай Рады партыі «Народная Грамада»

У сувязі з шматлікімі публічнымі заявамі, зробленымі ў адкрытых крыніцах былым генеральным сакратаром партыі «Народная Грамада» Сяргеем Спарышам, Выканаўчая Рада партыі лічыць неабходным выкласці сваю пазіцыю і растлумачыць сітуацыю, якая склалася ў партыі пасля яго вызвалення з месцаў пазбаўлення волі. Партыя «Народная Грамада» на ўсіх этапах сваёй дзейнасці дзейнічала і дзейнічае публічна і адкрыта. Усе істотныя рашэнні, уключна з пераносамі мерапрыемстваў, арганізацыйнымі зменамі, укараненнем крызісных механізмаў і кадравымі рашэннямі, даводзіліся да ведама партыйцаў і грамадскасці праз адкрытыя каналы камунікацыі і афіцыйныя рэсурсы партыі.
1. Гісторыя пытання і прычыны крызісу
Да канца 2023 года ў партыі «Народная Грамада» склалася крызісная сітуацыя, звязаная з сканчэннем тэрмінаў паўнамоцтваў усіх кіраўнічых органаў і структур партыі, вызначаных дзеючым на той момант Статутам, а таксама з аб’ектыўнай немагчымасцю правядзення чарговага справаздачна-выбарчага З’езду ва ўмовах надзвычайных абставін.
Паводле пп. 6.1 «Кароткага Статуту партыі «Народная Грамада»»:
«6.1. Вышэйшым органам Народнай Грамады з’яўляецца З’езд. З’езд праводзіцца ў форме чарговай устаноўчай сесіі не радзей чым адзін раз на два гады…»
Пазіцыя Мікалая Статкевіча як лідара партыі «Народная Грамада» заставалася і застаецца нязменнай і не патрабавала і не патрабуе перавыбрання. У той жа час легітымнасць рашэнняў іншых кіраўнічых органаў паступова апынулася пад сумненнем у сувязі з заканчэннем статутных тэрмінаў іх паўнамоцтваў і немагчымасцю іх абнаўлення праз З’езд. Напрыканцы 2023 году Прэзідыўм правёў кансультацыі і прыняў рашэнні для далейшай працы партыйных структур.
Згодна з рашэннем Прэзідыўма ад 07.12.2023 г.:
— зацвердзіць рашэнне аб тым, што партыя знаходзіцца ў сістэмным крызісе, які не можа быць вырашаны да таго часу, пакуль ва ўладзе знаходзіцца хунта Лукашэнкі і пакуль у Беларусі не будуць створаны спрыяльныя ўмовы для дзейнасці палітычных партый;
— прыняць рашэнне аб прыпыненні на перыяд партыйнага крызісу дзеяння асобных пунктаў Статуту і Праграмы партыі да наступнага З’езда партыі;
— прыняць рашэнне аб прыпыненні дзейнасці ўсіх выбарных органаў партыі да пераадолення крызісу і замест іх стварыць Выканаўчую Раду партыі з вызначэннем яе рэгламенту;
— зацвердзіць склад, функцыі і рэгламент Выканаўчай Рады на канферэнцыі;
— правесці выбары ў склад Выканаўчай Рады.
2. Крызіс быў выкліканы шэрагам узаемазвязаных прычын
2.1. Тэрытарыяльныя абмежаванні дзейнасці.
Згодна са Статутам, дзейнасць партыйных структур можа ажыццяўляцца выключна на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.
Паводле пп. 1.1 Статуту партыі «Народная Грамада»:
«…Партыя дзейнічае на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь».
Пасля пачатку маштабных рэпрэсій у 2020 годзе ўсе ўнутраныя структуры партыі былі вымушаныя спыніць працу, а частка кіраўніцтва эмігравала і працягнула дзейнасць за мяжой, што аб’ектыўна супярэчыла буквальнаму тэксту Статуту і патрабавала надзвычайных арганізацыйных рашэнняў.
2.2. Адсутнасць кворуму ў кіраўнічых органах.
У выніку рэпрэсій, арыштаў і вымушанага падполля значная частка сябраў Прэзідыўма не магла ўдзельнічаць у пасяджэннях, што рабіла немагчымым прыняцце рашэнняў у адпаведнасці з патрабаваннямі Статуту.
Паводле пп. 4.4 Статуту партыі «Народная Грамада»:
«…пастановы … прымаюцца, калі за ніх прагаласавала больш за палову прысутных сябраў арганізацыйных структур, дэлегатаў, альбо сябраў адпаведных партыйных органаў, калі іншае не прадугледжана дзеючым Статутам».
2.3. Саканчэннем тэрмінаў паўнамоцтваў кіраўнічых органаў.
Паводле пп. 6.1 «Кароткага Статуту партыі «Народная Грамада»»:
«6.1. Вышэйшым органам Народнай Грамады з’яўляецца З’езд. З’езд праводзіцца ў форме чарговай устаноўчай сесіі не радзей чым адзін раз на два гады…»

Статут не прадугледжвае механізму аўтаматычнага падаўжэння гэтых паўнамоцтваў у выпадку немагчымасці правядзення З’езда, што і прывяло да назапашвання крызісу легітымнасці.
Сукупнасць названых фактараў прывяла да глыбокага арганізацыйнага крызісу і фактычнай немагчымасці функцыянавання партыі ў звычайным статутным рэжыме.
3. Стварэнне Выканаўчай Рады
З мэтай пераадолення крызісу і кансалідацыі актыўных сябраў партыі было прынята рашэнне аб правядзенні анты-крызіснай Канферэнцыі (снежань 2023 г.), у ходзе якой:
— дзеянне некаторых пунктаў Статуту было часова прыпынена да моманту нармалізацыі сітуацыі ў Беларусі і з’яўлення магчымасці правядзення новага З’езда;
— была створана Выканаўчая Рада партыі «Народная Грамада» як часовы легітымны орган кіравання;
— шляхам адкрытага галасавання быў абраны кіруючы склад партыі “Народная Грамада” і прынята рашэнне аб распрацоўцы і ўвядзенні ў дзею часовага Палажэння аб яе дзейнасці.
Прынятыя рашэнні дазволілі аднавіць кіравальнасць партыяй і забяспечыць бесперапыннасць яе дзейнасці.
4. Пазіцыя Сяргея Спарыша
Сяргей Спарыш быў абраны на пасаду генеральнага сакратара партыі «Народная Грамада» ў 2018 годзе. Згодна са Статутам, тэрмін паўнамоцтваў генеральнага сакратара складае два гады.
У сувязі з немагчымасцю правядзення чарговага З’езда ў 2020 годзе і ў мэтах захавання функцыянальнасці партыйных структур дзеючы склад кіраўнічых органаў працягваў выкананне сваіх функцый у пераходным рэжыме да прыняцця адпаведных арганізацыйных рашэнняў Прэзідыўма і ў далейшым анты-крызіснай Канферэнцыі.
Палажэннем аб «Крызіснай сітуацыі ў партыі» было замацавана, што асобы, якія займалі кіраўнічыя пасады да наступлення крызісу, працягваюць выкананне сваіх функцый у межах крызісных механізмаў да моманту стабілізацыі сітуацыі або прыняцця іншых рашэнняў легітымнымі органамі.
Пасля вызвалення з турмы ў 2025 годзе Сяргею Спарышу было прапанавана заняць пасаду генеральнага сакратара Выканаўчай Рады ў межах дзеючага Палажэння.
Аднак пасля кароткага перыяду знаходжання на пасадзе ён публічна заявіў аб непрызнанні рашэнняў Выканаўчай Рады і, суправаджаючы свае заявы асабістымі абразамі ў адрас сябраў Выканаўчай Рады, добраахвотна выйшаў з працоўнага чата, які з’яўляецца афіцыйнай анлайн-платформай для правядзення пасяджэнняў і галасаванняў.
Паводле пп. 1 Тлумачальнай запіскі аб правядзенні камунікацыі з выкарыстаннем глабальнай сеткі інтэрнэт:
«…Рашэнні ў такіх чатах лічацца легітымнымі на ўзроўні партыі…»
Такім чынам, Сяргей Спарыш фактычна адмовіўся ад удзелу ў працы Выканаўчай Рады, што было расцэнена як добраахвотны сыход з пасады. У сувязі з гэтым абавязкі генеральнага сакратара былі часова ўскладзены на Алену Філатаву.
5. Бягучая сітуацыя і пазіцыя Выканаўчай Рады
Заявы Сяргея Спарыша, якія распаўсюджваюцца ў публічнай прасторы, накіраваныя на падрыў даверу да дзеючых структур партыі і ўяўляюць сабой спробу вярнуць асабістую легітымнасць шляхам ціску на Выканаўчую Раду.
Фраза пра «выхад з бескарыснага чата» пры адначасовым сцвярджэнні аб захаванні сяброўства ў Выканаўчай Радзе супярэчыць здароваму глузду, унутраным рэгламентам і фактычнаму парадку працы партыі.
Выканаўчая Рада, кіруючыся Статутам партыі «Народная Грамада», рашэннем Прэзідыума ад 07.12.2023, Палажэннем аб «Крызіснай сітуацыі ў партыі» і ўнутранымі рэгламентамі, прыняла рашэнне аб выключэнні Сяргея Спарыша з усіх анты-крызісных структур партыі «Народная Грамада» за дзеянні, якія маюць характар дыскрэдытацыі партыі, падрыву даверу да яе легітымных органаў і нанясення шкоды яе рэпутацыі ў публічнай прасторы.

Партыя "Народная Грамада" віншуе нашага саюзніка, лідара партыі "Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя", маральнага лідара "Беларускай Нацыянальнай Кааліцыі", стваральніка легендарнага "Маладога Фронту", заснавальніка духоўнага спецназу Беларусаў Паўла Канстанцінавіча Севярынца з Днём Нараджэння!

Верым !
Можам !
Пераможам !

Пад навагоднюю елку звычайна кладуць падарункі.
Але сёлета тут - турэмная роба.
Яна маўчыць, але ў ёй некалькі дзесяцігоддзяў змагання за незалежную і дэмакратычную Беларусь.

Некалькі рэчаў дазволеных акупантамі. І тысячы словаў праўды , якія нельга прамовіць услых.

Новы год зноў без найважнейшай каштоўнасці.
Без свабоды.
Без магчымасці разам адсвяткаваць перамогу і абняць блізкіх.
З першым студзеням у палоне.

Але нават за кратамі не знікае шляхетная годнасць.
Гэтая торба не сімвал паразы.
Гэта сведчанне таго, што ідзе вайна.

Мы не капітулявалі.
Бітва працягваецца.
Гэта напамін нам усім аб тым, што ёсць героі гатовыя ўзяць адказнасць за сваю краіну.
Ёсць людзі якія мысляць беларусацэнтрычна.

Мы памятаем.
Мы чакаем.
Мы ідзём наперад.

І мы верым, што прыйдзе той год калі Беларусь будзе вольнай !
І пад елкай будуць зноў падарункі.

Жыве Беларусь!