Два простых прямых вопроса вытекающих из так называемых "выборов" КС1/2/3:
1. Имеют ли беларусы свою систему он-лайн голосования соответствующую требованиям и стандартам Европейского Союза, поскольку выборы КС4 пройдут на территории ЕС?
2. Уважаемые беларусы, на какой сертифицированной системе он-лайн голосования нам предлагается принять участие в выборах КС4?
Хочу сейчас поднять один важный вопрос, в связи с общей тенденцией начала общественных дебатов по поводу выборов Коардинационного Совета 4го созыва, назначенных на май месяц текущего 2026 года. Мало того, не только дебатов, но и вопросов финансирования этих выборов.
Очень хотелось бы, чтобы эта информация дошла не только до заинтересованных доноров в финансировании этих выборов, но и как можно большего числа простых беларусов. Буду весьма благодарен за репост.
Причина проста, всё как всегда за эти последние 5 лет! Переговоры и консультации уже идут, но компетентность и честность людей участвующих в них, подвергается не просто критике и сомнению, а конкретному недоверию и протесту. В том числе, что немало важно, из-за неозвученных публично неоднократных сливах в период 2020-2026 годов...
Системы онлайн-голосования, соответствующие международным требованиям, существуют, однако понятие «сертификации» в этой области имеет свои особенности.
Единого обязательного глобального стандарта для всех стран нет, но существуют признанные наборы рекомендаций и технических протоколов.
Для систем онлайн-голосования в Европейском Союзе в 2026 году основополагающими являются стандарты прозрачности, проверяемости (verifiability) и киберустойчивости.
Основные международные ориентиры, сертификаты и стандарты в ЕС, на 2026 год:
1. Рекомендация Совета Европы CM/Rec(2017)5
Это главный международный стандарт для систем электронного голосования, включающий 49 технических и правовых стандартов. Он устанавливает жесткие требования:
Всеобщее, равное и свободное избирательное право: Система должна гарантировать, что голос подан осознанно и без внешнего давления.
Тайна голосования: Запрещена любая связь между личностью избирателя и его расшифрованным голосом на всех этапах.
Проверяемость (Verifiability): Возможность для каждого избирателя убедиться, что его голос учтен правильно (индивидуальная проверяемость), и для наблюдателей — что итоги выборов соответствуют поданным голосам (универсальная проверяемость).
• Верифицируемость (End-to-End Verifiability): Главное требование современных стандартов. Система должна позволять избирателю проверить, что его голос:
1. Правильно зашифрован (Cast-as-intended).
2. Попал в «цифровую урну» (Recorded-as-cast).
3. Был честно подсчитан (Tallied-as-recorded).
Аудит: обязательное наличие независимых проверок системы перед и во время выборов.
2. Регламент о кибербезопасности (EU Cybersecurity Act / CSA2)
На январь 2026 года в ЕС предложен обновленный Cybersecurity Act 2 (CSA2), который модернизирует Европейскую систему сертификации кибербезопасности (ECCF).
Сертификация ENISA: Продукты и услуги в критических цепочках поставок должны соответствовать стандартам безопасности ЕС (по уровням «базовый», «существенный» или «высокий»).
Cyber-secure by design:Обязательное соблюдение принципов безопасности на этапе разработки для защиты от вмешательства в электоральные процессы.
3. Директива NIS2 (Network and Information Security)
С января 2026 года действуют целевые поправки к NIS2, направленные на гармонизацию технических мер безопасности.
Системы голосования классифицируются как критически важная инфраструктура.
Обязательны механизмы единой отчетности об инцидентах и трансграничный надзор через агентство ENISA.
4. Стандарты CEN/CENELEC
Европейский комитет по стандартизации (CEN) разрабатывает технические спецификации для ИКТ-систем:
CEN/TS 18026:2024: Отраслевой стандарт для электронных документов и процедур, используемый в государственных закупках систем для выборов.
ISO/IEC 27001: Базовый стандарт менеджмента информационной безопасности, признанный во всем ЕС.
5. Общий регламент по защите данных (GDPR)
1. Имеют ли беларусы свою систему он-лайн голосования соответствующую требованиям и стандартам Европейского Союза, поскольку выборы КС4 пройдут на территории ЕС?
2. Уважаемые беларусы, на какой сертифицированной системе он-лайн голосования нам предлагается принять участие в выборах КС4?
Хочу сейчас поднять один важный вопрос, в связи с общей тенденцией начала общественных дебатов по поводу выборов Коардинационного Совета 4го созыва, назначенных на май месяц текущего 2026 года. Мало того, не только дебатов, но и вопросов финансирования этих выборов.
Очень хотелось бы, чтобы эта информация дошла не только до заинтересованных доноров в финансировании этих выборов, но и как можно большего числа простых беларусов. Буду весьма благодарен за репост.
Причина проста, всё как всегда за эти последние 5 лет! Переговоры и консультации уже идут, но компетентность и честность людей участвующих в них, подвергается не просто критике и сомнению, а конкретному недоверию и протесту. В том числе, что немало важно, из-за неозвученных публично неоднократных сливах в период 2020-2026 годов...
Системы онлайн-голосования, соответствующие международным требованиям, существуют, однако понятие «сертификации» в этой области имеет свои особенности.
Единого обязательного глобального стандарта для всех стран нет, но существуют признанные наборы рекомендаций и технических протоколов.
Для систем онлайн-голосования в Европейском Союзе в 2026 году основополагающими являются стандарты прозрачности, проверяемости (verifiability) и киберустойчивости.
Основные международные ориентиры, сертификаты и стандарты в ЕС, на 2026 год:
1. Рекомендация Совета Европы CM/Rec(2017)5
Это главный международный стандарт для систем электронного голосования, включающий 49 технических и правовых стандартов. Он устанавливает жесткие требования:
Всеобщее, равное и свободное избирательное право: Система должна гарантировать, что голос подан осознанно и без внешнего давления.
Тайна голосования: Запрещена любая связь между личностью избирателя и его расшифрованным голосом на всех этапах.
Проверяемость (Verifiability): Возможность для каждого избирателя убедиться, что его голос учтен правильно (индивидуальная проверяемость), и для наблюдателей — что итоги выборов соответствуют поданным голосам (универсальная проверяемость).
• Верифицируемость (End-to-End Verifiability): Главное требование современных стандартов. Система должна позволять избирателю проверить, что его голос:
1. Правильно зашифрован (Cast-as-intended).
2. Попал в «цифровую урну» (Recorded-as-cast).
3. Был честно подсчитан (Tallied-as-recorded).
Аудит: обязательное наличие независимых проверок системы перед и во время выборов.
2. Регламент о кибербезопасности (EU Cybersecurity Act / CSA2)
На январь 2026 года в ЕС предложен обновленный Cybersecurity Act 2 (CSA2), который модернизирует Европейскую систему сертификации кибербезопасности (ECCF).
Сертификация ENISA: Продукты и услуги в критических цепочках поставок должны соответствовать стандартам безопасности ЕС (по уровням «базовый», «существенный» или «высокий»).
Cyber-secure by design:Обязательное соблюдение принципов безопасности на этапе разработки для защиты от вмешательства в электоральные процессы.
3. Директива NIS2 (Network and Information Security)
С января 2026 года действуют целевые поправки к NIS2, направленные на гармонизацию технических мер безопасности.
Системы голосования классифицируются как критически важная инфраструктура.
Обязательны механизмы единой отчетности об инцидентах и трансграничный надзор через агентство ENISA.
4. Стандарты CEN/CENELEC
Европейский комитет по стандартизации (CEN) разрабатывает технические спецификации для ИКТ-систем:
CEN/TS 18026:2024: Отраслевой стандарт для электронных документов и процедур, используемый в государственных закупках систем для выборов.
ISO/IEC 27001: Базовый стандарт менеджмента информационной безопасности, признанный во всем ЕС.
5. Общий регламент по защите данных (GDPR)
👍1
Система должна иметь подтвержденное соответствие GDPR (General Data Protection Regulation), что критично для обработки биометрических данных или личных идентификаторов избирателей в процессе онлайн-аутентификации.
В 2026 году также вступил в силу Digital Networks Act (DNA), устанавливающий новые требования к устойчивости сетей передачи данных, по которым передаются голоса избирателей.
6. Стандарты ISO (информационная безопасность)
Поставщики систем онлайн-голосования часто проходят сертификацию по стандарту ISO/IEC 27001. Это подтверждает, что компания управляет рисками информационной безопасности на международном уровне, хотя сам стандарт не является специфически «выборным».
Примеры сертифицированных систем:
Эстонская i-Voting: Проходит регулярные аудиты на соответствие рекомендациям Совета Европы и национальным законам безопасности.
POLYAS (Германия): Одной из первых получила сертификат соответствия международным критериям Common Criteria(уровень EAL 2+) для своего ПО онлайн-голосования, что подтверждает высокую степень защиты от манипуляций.
Scytl и Smartmatic: Эти международные компании разрабатывают системы, которые проходят сертификацию в различных национальных юрисдикциях (например, в Швейцарии или США) на соответствие местным и международным нормам безопасности.
Резюме: «Идеальной» системы не существует, но системы, прошедшие независимый аудит на соответствие CM/Rec(2017)5 и имеющие сертификаты ISO 27001, считаются надежными для систем электронного голосования на сегодняшний день.
По состоянию на январь 2026 года в Европейском союзе использование систем онлайн-голосования (интернет-голосования) остается ограниченным из-за соображений безопасности и прозрачности.
На 25 января 2026 года ситуация с онлайн-голосованием (i-voting) в Европейском Союзе и международной сертификацией выглядит следующим образом:
1. Страны Европы, использующие онлайн-голосование
Несмотря на высокий уровень цифровизации, большинство стран ЕС по-прежнему относятся к интернет-голосованию с осторожностью.
• Эстония (безусловный лидер):
Эстония не покупает «коробочную» сертифицированную систему, а использует собственную разработку, которая ежегодно проходит проверку:
• Регулярный аудит: Перед каждыми выборами проводится независимый аудит безопасности и корректности кода.
• Прозрачность: Значительная часть программного кода системы Эстонии открыта для публичного ознакомления, что является формой «общественной сертификации» надежности.
• Соответствие eIDAS: Система идентификации (ID-карты и Smart-ID) полностью соответствует регламенту ЕС eIDAS о доверительных услугах.
•
o Статус 2026: Единственная страна ЕС (и мира), где онлайн-голосование доступно всем гражданам на всех уровнях выборов, на национальном уровне i-voting стал основным каналом участия (в 2024 году более 51% голосов были поданы онлайн).
o Достижения: На последних выборах более 51% избирателей предпочли электронный формат бумажному.
o Технология: Система базируется на государственной ID-карте, Mobile-ID и Smart-ID. С 2025 года система Smart-ID официально добавлена в список вариантов идентификации для местных выборов. Голосование проходит в период предварительного волеизъявления и позволяет избирателю изменить свой выбор до закрытия системы (учитывается только последний голос).
o Планы на мобильное голосование (m-voting): Тестирование приложений для голосования через смартфоны продолжается; их полноценное внедрение на выборах в Рийгикогу возможно к 2027 году.
• Франция: Использует онлайн-голосование исключительно для граждан, проживающих за рубежом (на выборах в Национальное собрание и консультативных выборах), но не применяет его на внутренних президентских или муниципальных выборах.
• Бельгия и Болгария: Используют электронные машины для голосования (EVM) непосредственно на участках, что технически является «электронным», но не «онлайн-голосованием» через интернет.
В 2026 году также вступил в силу Digital Networks Act (DNA), устанавливающий новые требования к устойчивости сетей передачи данных, по которым передаются голоса избирателей.
6. Стандарты ISO (информационная безопасность)
Поставщики систем онлайн-голосования часто проходят сертификацию по стандарту ISO/IEC 27001. Это подтверждает, что компания управляет рисками информационной безопасности на международном уровне, хотя сам стандарт не является специфически «выборным».
Примеры сертифицированных систем:
Эстонская i-Voting: Проходит регулярные аудиты на соответствие рекомендациям Совета Европы и национальным законам безопасности.
POLYAS (Германия): Одной из первых получила сертификат соответствия международным критериям Common Criteria(уровень EAL 2+) для своего ПО онлайн-голосования, что подтверждает высокую степень защиты от манипуляций.
Scytl и Smartmatic: Эти международные компании разрабатывают системы, которые проходят сертификацию в различных национальных юрисдикциях (например, в Швейцарии или США) на соответствие местным и международным нормам безопасности.
Резюме: «Идеальной» системы не существует, но системы, прошедшие независимый аудит на соответствие CM/Rec(2017)5 и имеющие сертификаты ISO 27001, считаются надежными для систем электронного голосования на сегодняшний день.
По состоянию на январь 2026 года в Европейском союзе использование систем онлайн-голосования (интернет-голосования) остается ограниченным из-за соображений безопасности и прозрачности.
На 25 января 2026 года ситуация с онлайн-голосованием (i-voting) в Европейском Союзе и международной сертификацией выглядит следующим образом:
1. Страны Европы, использующие онлайн-голосование
Несмотря на высокий уровень цифровизации, большинство стран ЕС по-прежнему относятся к интернет-голосованию с осторожностью.
• Эстония (безусловный лидер):
Эстония не покупает «коробочную» сертифицированную систему, а использует собственную разработку, которая ежегодно проходит проверку:
• Регулярный аудит: Перед каждыми выборами проводится независимый аудит безопасности и корректности кода.
• Прозрачность: Значительная часть программного кода системы Эстонии открыта для публичного ознакомления, что является формой «общественной сертификации» надежности.
• Соответствие eIDAS: Система идентификации (ID-карты и Smart-ID) полностью соответствует регламенту ЕС eIDAS о доверительных услугах.
•
o Статус 2026: Единственная страна ЕС (и мира), где онлайн-голосование доступно всем гражданам на всех уровнях выборов, на национальном уровне i-voting стал основным каналом участия (в 2024 году более 51% голосов были поданы онлайн).
o Достижения: На последних выборах более 51% избирателей предпочли электронный формат бумажному.
o Технология: Система базируется на государственной ID-карте, Mobile-ID и Smart-ID. С 2025 года система Smart-ID официально добавлена в список вариантов идентификации для местных выборов. Голосование проходит в период предварительного волеизъявления и позволяет избирателю изменить свой выбор до закрытия системы (учитывается только последний голос).
o Планы на мобильное голосование (m-voting): Тестирование приложений для голосования через смартфоны продолжается; их полноценное внедрение на выборах в Рийгикогу возможно к 2027 году.
• Франция: Использует онлайн-голосование исключительно для граждан, проживающих за рубежом (на выборах в Национальное собрание и консультативных выборах), но не применяет его на внутренних президентских или муниципальных выборах.
• Бельгия и Болгария: Используют электронные машины для голосования (EVM) непосредственно на участках, что технически является «электронным», но не «онлайн-голосованием» через интернет.
👍1
• Португалия: В 2025 году обсуждались инициативы по внедрению дистанционного электронного голосования для президентских выборов 2026 года, однако по состоянию на начало 2026 года система рассматривается преимущественно для граждан, находящихся за границей.
• Другие страны: Ряд стран, включая Германию, Нидерланды и Великобританию, официально отказались от массового внедрения электронного голосования из-за проблем с прозрачностью и надежностью оборудования или признали его неконституционным из-за невозможности обеспечить прозрачность подсчета для рядового гражданина без специальных ИТ-знаний.
• Швейцария: Продолжает осторожное тестирование системы e-voting на уровне отдельных кантонов, уделяя основное внимание верифицируемости голосов.
Резюме: Эстония остается единственным примером полноценного внедрения онлайн-голосования в ЕС. Остальные страны ориентируются на рекомендации Совета Европы, но считают, что текущие технологии пока не могут гарантировать 100% безопасности и общественного доверия на национальном уровне.
Корпоративное и ассоциативное голосование
В 2026 году наблюдается массовый переход некоммерческих организаций и ассоциаций на онлайн-платформы для проведения внутренних выборов и голосований по прокси-заявкам (proxy voting), что связано с цифровыми привычками пользователей.
Мировой рынок и общие тренды
• Рост рынка: По прогнозам, к концу 2026 года мировой рынок систем онлайн-голосования достигнет объема около $582 млн, демонстрируя среднегодовой рост в 6%.
• Региональные различия: Наибольшее распространение интернет-голосование (i-voting) получило в Северной и Южной Америке. В Европе и Азии уровень внедрения ниже, а в Африке такие системы практически отсутствуют.
• Риски ИИ: В 2026 году ожидается, что избирательные кампании по всему миру столкнутся с массовым использованием «ИИ-мусора» (дипфейков и сгенерированного контента) для влияния на мнение избирателей.
• Другие страны: Ряд стран, включая Германию, Нидерланды и Великобританию, официально отказались от массового внедрения электронного голосования из-за проблем с прозрачностью и надежностью оборудования или признали его неконституционным из-за невозможности обеспечить прозрачность подсчета для рядового гражданина без специальных ИТ-знаний.
• Швейцария: Продолжает осторожное тестирование системы e-voting на уровне отдельных кантонов, уделяя основное внимание верифицируемости голосов.
Резюме: Эстония остается единственным примером полноценного внедрения онлайн-голосования в ЕС. Остальные страны ориентируются на рекомендации Совета Европы, но считают, что текущие технологии пока не могут гарантировать 100% безопасности и общественного доверия на национальном уровне.
Корпоративное и ассоциативное голосование
В 2026 году наблюдается массовый переход некоммерческих организаций и ассоциаций на онлайн-платформы для проведения внутренних выборов и голосований по прокси-заявкам (proxy voting), что связано с цифровыми привычками пользователей.
Мировой рынок и общие тренды
• Рост рынка: По прогнозам, к концу 2026 года мировой рынок систем онлайн-голосования достигнет объема около $582 млн, демонстрируя среднегодовой рост в 6%.
• Региональные различия: Наибольшее распространение интернет-голосование (i-voting) получило в Северной и Южной Америке. В Европе и Азии уровень внедрения ниже, а в Африке такие системы практически отсутствуют.
• Риски ИИ: В 2026 году ожидается, что избирательные кампании по всему миру столкнутся с массовым использованием «ИИ-мусора» (дипфейков и сгенерированного контента) для влияния на мнение избирателей.
👍1
Forwarded from Хартия-97%
Президент Литвы: Верю, что однажды победят и демократические силы наших соседей — белорусов
Стремление к свободе невозможно победить:
https://qnt91x-c97-org.cdn.ampproject.org/c/s/qnt91x.c97.org/ru/news/2026/1/25/671210/
Стремление к свободе невозможно победить:
https://qnt91x-c97-org.cdn.ampproject.org/c/s/qnt91x.c97.org/ru/news/2026/1/25/671210/
❤2👍2
Актывісты Партыі «Народная Грамада» разам з прэзідэнтамі Літвы, Польшчы і Украіны прынялі ўдзел у цырымоніі ўскладання вянкоў у капліцы на могілках Расу ў Вільні
На могілках Расу перапахаваныя кіраўнікі паўстання 1863–1864 гадоў Зыгмунт Серакоўскі і Кастусь Каліноўскі, а таксама яшчэ 18 удзельнікаў паўстання, чые парэшткі былі знойдзеныя ў 2017 годзе на гары Гедымінаса. Яны змагаліся супраць Расійскай імперыі за свабоду, годнасць і права самім вырашаць свой лёс. Менавіта таму гэтае месца мае асаблівае значэнне для беларусаў. І сёння над могілкамі луналі бела-чырвона-белыя сцягі.
Але гэтае месца — не толькі пра мінулае, але і пра сёння. Прайшло больш за паўтара стагоддзя, але Беларусь усё яшчэ не здолела вырвацца з імперскіх лап Расіі. Дыктатар Лукашэнка фактычна аддаў краіну крамлёўскаму забойцы Пуціну, а тых беларусаў, хто не пагадзіўся з гэтым, пазбавіў свабоды, жыцця або выгнаў з радзімы.
Гісторыя не скончылася. Барацьба за незалежную Беларусь працягваецца.
На могілках Расу перапахаваныя кіраўнікі паўстання 1863–1864 гадоў Зыгмунт Серакоўскі і Кастусь Каліноўскі, а таксама яшчэ 18 удзельнікаў паўстання, чые парэшткі былі знойдзеныя ў 2017 годзе на гары Гедымінаса. Яны змагаліся супраць Расійскай імперыі за свабоду, годнасць і права самім вырашаць свой лёс. Менавіта таму гэтае месца мае асаблівае значэнне для беларусаў. І сёння над могілкамі луналі бела-чырвона-белыя сцягі.
Але гэтае месца — не толькі пра мінулае, але і пра сёння. Прайшло больш за паўтара стагоддзя, але Беларусь усё яшчэ не здолела вырвацца з імперскіх лап Расіі. Дыктатар Лукашэнка фактычна аддаў краіну крамлёўскаму забойцы Пуціну, а тых беларусаў, хто не пагадзіўся з гэтым, пазбавіў свабоды, жыцця або выгнаў з радзімы.
Гісторыя не скончылася. Барацьба за незалежную Беларусь працягваецца.
👍10
Forwarded from Павел Севярынец
СТАТКЕВІЧ ВЫЙДЗЕ!
Першы раз я ўбачыў Міколу Статкевіча 32 гады таму, на сустрэчы Зянона Пазьняка ў Віцебску.
Ішла перадвыбарчая кампанія 1994 года. Зянон выступаў у Драматычным тэатры, а перад уваходам сталі ардынцы «Славянскага сабора» са зняважлівымі плакатамі. Людзі мусілі ўваходзіць у будынак праз іхныя выкрыкі і пагрозы.
І тут пад адрывістыя каманды па-беларуску падышла калона апранутых у камуфляж хлопцаў з бел-чырвона-белымі шэўронамі на плячох – Беларускае Згуртаванне Вайскоўцаў.
Мінакі і наведнікі згрудзіліся, чакаючы бойкі. А шыхт БЗВ маршавым крокам як ішоў, так і рушыў паралельна ардынцам – і раптам, па камандзе, у адно імгненне дзясяткі рук з трэскам павырывалі ды параздзіралі тыя плакаты. «Сабораўцы», агаломшаныя, нават ня пікнулі – іх саміх ніхто не крануў і пальцам. А БЗВоўцы брава, не збаўляючы страявога кроку, зайшлі ў будынак.
Пасля, у 2000-х, на акцыях супраць фальшавання выбараў ды рэферэндумаў, маршах «недармаедаў» ды абароны незалежнасці, на «сутках» ці ў судах па крыміналках мы стаялі з Міколам плячо да пляча. Часам мы маглі разыходзіцца ў пытаннях тактыкі – але заўжды нязменнай заставалася мужнасць Міколы, ягоная шляхетнасць і беларускі гонар, уласцівы героям Караткевіча.
«Статкевіч выйдзе!» – заўжды былі ўпэўненыя тыя, хто планаваў любую вулічную пратэстную акцыю ў абарону Беларусі.
У верасні мінулага года мяне завялі ў кабінет намесніка начальніка гарадзенскай турмы. Той відавочна быў «на ўзводзе».
- Статкевіча знаеце? Освободілі... Он же із вашей «каткі», да?
Я адмовіўся размаўляць пра Статкевіча і падумаў: мабыць, Мікола выйшаў і даў такое інтэрв'ю, ад якога ў гэтых галовы захісталіся.
А ўжо потам даведаўся: Мікола зруйнаваў сцэнар Лукашэнкі сваёй асабістай адвагай – і застаўся ў Беларусі.
У турме, але на Радзіме.
Калі вызвалялі нашу групу, прынялі ўсе меры, каб ніводзін з нас ня змог паўтарыць учынак Статкевіча.
Мікалай Статкевіч – герой беларускай гісторыі.
Каго-каго, а яго зламаць ня ўдасца.
Не сумняюся: СТАТКЕВІЧ ВЫЙДЗЕ!
Першы раз я ўбачыў Міколу Статкевіча 32 гады таму, на сустрэчы Зянона Пазьняка ў Віцебску.
Ішла перадвыбарчая кампанія 1994 года. Зянон выступаў у Драматычным тэатры, а перад уваходам сталі ардынцы «Славянскага сабора» са зняважлівымі плакатамі. Людзі мусілі ўваходзіць у будынак праз іхныя выкрыкі і пагрозы.
І тут пад адрывістыя каманды па-беларуску падышла калона апранутых у камуфляж хлопцаў з бел-чырвона-белымі шэўронамі на плячох – Беларускае Згуртаванне Вайскоўцаў.
Мінакі і наведнікі згрудзіліся, чакаючы бойкі. А шыхт БЗВ маршавым крокам як ішоў, так і рушыў паралельна ардынцам – і раптам, па камандзе, у адно імгненне дзясяткі рук з трэскам павырывалі ды параздзіралі тыя плакаты. «Сабораўцы», агаломшаныя, нават ня пікнулі – іх саміх ніхто не крануў і пальцам. А БЗВоўцы брава, не збаўляючы страявога кроку, зайшлі ў будынак.
Пасля, у 2000-х, на акцыях супраць фальшавання выбараў ды рэферэндумаў, маршах «недармаедаў» ды абароны незалежнасці, на «сутках» ці ў судах па крыміналках мы стаялі з Міколам плячо да пляча. Часам мы маглі разыходзіцца ў пытаннях тактыкі – але заўжды нязменнай заставалася мужнасць Міколы, ягоная шляхетнасць і беларускі гонар, уласцівы героям Караткевіча.
«Статкевіч выйдзе!» – заўжды былі ўпэўненыя тыя, хто планаваў любую вулічную пратэстную акцыю ў абарону Беларусі.
У верасні мінулага года мяне завялі ў кабінет намесніка начальніка гарадзенскай турмы. Той відавочна быў «на ўзводзе».
- Статкевіча знаеце? Освободілі... Он же із вашей «каткі», да?
Я адмовіўся размаўляць пра Статкевіча і падумаў: мабыць, Мікола выйшаў і даў такое інтэрв'ю, ад якога ў гэтых галовы захісталіся.
А ўжо потам даведаўся: Мікола зруйнаваў сцэнар Лукашэнкі сваёй асабістай адвагай – і застаўся ў Беларусі.
У турме, але на Радзіме.
Калі вызвалялі нашу групу, прынялі ўсе меры, каб ніводзін з нас ня змог паўтарыць учынак Статкевіча.
Мікалай Статкевіч – герой беларускай гісторыі.
Каго-каго, а яго зламаць ня ўдасца.
Не сумняюся: СТАТКЕВІЧ ВЫЙДЗЕ!
❤3
Мінулы тыдзень для Партыі «Народная Грамада» выдаўся вельмі плённым і насычаным. Нават не знаходзілі часу распавесці пра нашыя дзеянні. Выпраўляемся!
Адна са значных падзей — сустрэча з Паўлам Севярынцам, які прайшоў праз турмы за вернасць сваім перакананням. Мы абмяркоўвалі беларускую палітычную павестку, прадстаўленне апазіцыі на міжнародным узроўні, наступныя крокі супраць рэжыму Лукашэнкі.
Мы паўдзельнічалі ў міжпартыйнай сустрэчы ў фармаце БНК. Гаварылі пра будучыню Беларусі, сітуацыю ў Беларусі і Еўропе, пра тое, што можна зрабіць сёння для хутчэйшага аднаўлення дэмакратыі і свабоды ў краіне.
А яшчэ ўшанавалі памяць паўстанцаў 1863–1864 гадоў, якія змагаліся супраць Расіі. Цырымонія ў Вільні паказала, што беларусы не памяркоўныя. Больш за паўтара стагоддзя мы змагаемся супраць расійскай акупацыі. І нашая барацьба за незалежнасць, годнасць і права самастойна вызначаць свой лёс не скончылася.
Кожны наш крок — гэта салідарнасць з народам, памяць пра герояў і праца дзеля вольнай і справядлівай Беларусі.
Адна са значных падзей — сустрэча з Паўлам Севярынцам, які прайшоў праз турмы за вернасць сваім перакананням. Мы абмяркоўвалі беларускую палітычную павестку, прадстаўленне апазіцыі на міжнародным узроўні, наступныя крокі супраць рэжыму Лукашэнкі.
Мы паўдзельнічалі ў міжпартыйнай сустрэчы ў фармаце БНК. Гаварылі пра будучыню Беларусі, сітуацыю ў Беларусі і Еўропе, пра тое, што можна зрабіць сёння для хутчэйшага аднаўлення дэмакратыі і свабоды ў краіне.
А яшчэ ўшанавалі памяць паўстанцаў 1863–1864 гадоў, якія змагаліся супраць Расіі. Цырымонія ў Вільні паказала, што беларусы не памяркоўныя. Больш за паўтара стагоддзя мы змагаемся супраць расійскай акупацыі. І нашая барацьба за незалежнасць, годнасць і права самастойна вызначаць свой лёс не скончылася.
Кожны наш крок — гэта салідарнасць з народам, памяць пра герояў і праца дзеля вольнай і справядлівай Беларусі.
👍7
Актывісты Партыі «Народная Грамада» прынялі ўдзел у семінары, прысвечаным пенсійнай сістэме Літвы. Тэма аказалася надзвычай актуальнай, асабліва для беларускіх уцекачоў, якія сёння працуюць у Літве і плануюць сваё жыццё ва ўмовах вымушанай эміграцыі.
Не ўсе ведаюць, як менавіта працуе літоўская пенсійная сістэма: як можна самому адкласці грошы на пенсію, з якіх крыніц складаецца пенсійная выплата, ці можна атрымаць доступ да назапашаных сродкаў да выхаду на пенсію і ў якіх выпадках гэта магчыма. Недахоп інфармацыі часта прыводзіць да трывогі і няпэўнасці ў будучыні.
Удзел у такіх семінарах дазваляе лепш разабрацца ў сваіх правах, прымаць асэнсаваныя фінансавыя рашэнні і адчуваць большую ўпэўненасць у заўтрашнім дні. Мы лічым важным падтрымліваць беларусаў у паўсядзённых пытаннях, з якімі яны сутыкаюцца, будуючы новае жыццё ў Літве.
Не ўсе ведаюць, як менавіта працуе літоўская пенсійная сістэма: як можна самому адкласці грошы на пенсію, з якіх крыніц складаецца пенсійная выплата, ці можна атрымаць доступ да назапашаных сродкаў да выхаду на пенсію і ў якіх выпадках гэта магчыма. Недахоп інфармацыі часта прыводзіць да трывогі і няпэўнасці ў будучыні.
Удзел у такіх семінарах дазваляе лепш разабрацца ў сваіх правах, прымаць асэнсаваныя фінансавыя рашэнні і адчуваць большую ўпэўненасць у заўтрашнім дні. Мы лічым важным падтрымліваць беларусаў у паўсядзённых пытаннях, з якімі яны сутыкаюцца, будуючы новае жыццё ў Літве.
👍6
Пакуль прапагандысты лукашэнкаўскіх медыяў з задавальненнем распавядаюць пра тое, як нібыта «замярзаюць» Еўропа і Украіна, сапраўдны холад гэтай зімой накрыў беларускія гарады.
У студзені Беларусь ледзь не кожны дзень трэслі камунальныя аварыі.
15 студзеня ў Жодзіне адбыўся прарыў цеплатрасы з выкідам кіпеню — без ацяплення засталіся жылыя дамы і нават дзіцячы сад.
16 студзеня аварыйнае адключэнне ацяплення адбылося ў 14 дамах Савецкага раёна Гомеля.
Раніцай 19 студзеня тысячы жыхароў Фрунзенскага, Маскоўскага, Цэнтральнага, Савецкага і Кастрычніцкага раёнаў Мінска засталіся без ацяплення і гарачай вады — з-за пашкоджання цепламагiстралі на фоне моцных маразоў і перападаў тэмператур.
20 студзеня перабоі з ацяпленнем узніклі ў дамах жыхароў Смалявічаў.
А «рэкардсменам» стаў Клецк, які 28 студзеня застаўся адразу без ацяплення, вады, а месцамі і без электрычнасці.
Гэта не надзвычайныя абставіны і не выпадковыя паломкі. Гэта вынік сістэмы, выбудаванай Лукашэнкам. Сістэмы, у якой мільёны вытрачаюцца на сілавы апарат, турмы, чыноўнікаў і прапаганду, а інфраструктура гадамі не рамантуецца. Сістэмы, у якой простыя людзі вымушаныя мерзнуць у сваіх кватэрах, пакуль улады рапартуюць пра «стабільнасць».
Беларусы заслугоўваюць не прапагандысцкіх казак, а нармальных умоў жыцця. І пакуль гэтая сістэма існуе, холад у дамах будзе толькі чарговым напамінам пра яе поўную непрыдатнасць.
У студзені Беларусь ледзь не кожны дзень трэслі камунальныя аварыі.
15 студзеня ў Жодзіне адбыўся прарыў цеплатрасы з выкідам кіпеню — без ацяплення засталіся жылыя дамы і нават дзіцячы сад.
16 студзеня аварыйнае адключэнне ацяплення адбылося ў 14 дамах Савецкага раёна Гомеля.
Раніцай 19 студзеня тысячы жыхароў Фрунзенскага, Маскоўскага, Цэнтральнага, Савецкага і Кастрычніцкага раёнаў Мінска засталіся без ацяплення і гарачай вады — з-за пашкоджання цепламагiстралі на фоне моцных маразоў і перападаў тэмператур.
20 студзеня перабоі з ацяпленнем узніклі ў дамах жыхароў Смалявічаў.
А «рэкардсменам» стаў Клецк, які 28 студзеня застаўся адразу без ацяплення, вады, а месцамі і без электрычнасці.
Гэта не надзвычайныя абставіны і не выпадковыя паломкі. Гэта вынік сістэмы, выбудаванай Лукашэнкам. Сістэмы, у якой мільёны вытрачаюцца на сілавы апарат, турмы, чыноўнікаў і прапаганду, а інфраструктура гадамі не рамантуецца. Сістэмы, у якой простыя людзі вымушаныя мерзнуць у сваіх кватэрах, пакуль улады рапартуюць пра «стабільнасць».
Беларусы заслугоўваюць не прапагандысцкіх казак, а нармальных умоў жыцця. І пакуль гэтая сістэма існуе, холад у дамах будзе толькі чарговым напамінам пра яе поўную непрыдатнасць.
👍3
https://charter97.org/ru/news/2026/1/31/672000/
«За вашу и нашу свободу!»: белорусы и иранцы провели совместную акцию в центре Вильнюса
«За вашу и нашу свободу!»: белорусы и иранцы провели совместную акцию в центре Вильнюса
charter97.org
«За вашу и нашу свободу!»: белорусы и иранцы провели совместную акцию в центре Вильнюса
Солидарность – наше сильнейшее оружие.
👍4
Яшчэ нядаўна дзяржаўныя прапагандысцкія каналы ў Беларусі распавядалі пра «цёмную і халодную Еўропу». Цяпер жа пра неабходнасць эканоміць святло і цяпло адкрыта загаварылі самі ўлады… вось толькі не ў Еўропе, а ў Беларусі.
Падчас чарговай нарады дыктатар Лукашэнка запатрабаваў увесці рэжым жорсткай эканоміі электраэнергіі і раскрытыкаваў чыноўнікаў за тое, што вулічнае асвятленне працуе занадта доўга. Ён даручыў пераналадзіць сістэмы, каб ліхтары ўключаліся пазней і выключаліся раней, заявіўшы, што краіна губляе значныя сродкі. Гучалі і традыцыйныя пагрозы ў адрас адказных асобаў.
Нядаўна ўжо таксама беларускія нелегітымныя ўлады казалі пра неабходнасць эканоміць ацяпленне і пра тое, што тэмпература ў жылых дамах мусіць зменшыцца. Мінэнерга пацвердзіла выкананне гэтага распараджэння і заклікала жыхароў паставіцца да сітуацыі «з разуменнем».
Усё гэта выглядае ўжо не як часовая мера, а як прыкмета сур’ёзнага дэфіцыту рэсурсаў. Калі дзяржава пачынае эканоміць на такіх рэчах, як вулічнае святло і цяпло ў кватэрах, гэта сведчыць пра тое, наколькі абмежаванымі сталі фінансавыя магчымасці сістэмы. І замест адкрытай размовы пра прычыны крызісу грамадству зноў прапануюць толькі зацягнуць паясы.
Падчас чарговай нарады дыктатар Лукашэнка запатрабаваў увесці рэжым жорсткай эканоміі электраэнергіі і раскрытыкаваў чыноўнікаў за тое, што вулічнае асвятленне працуе занадта доўга. Ён даручыў пераналадзіць сістэмы, каб ліхтары ўключаліся пазней і выключаліся раней, заявіўшы, што краіна губляе значныя сродкі. Гучалі і традыцыйныя пагрозы ў адрас адказных асобаў.
Нядаўна ўжо таксама беларускія нелегітымныя ўлады казалі пра неабходнасць эканоміць ацяпленне і пра тое, што тэмпература ў жылых дамах мусіць зменшыцца. Мінэнерга пацвердзіла выкананне гэтага распараджэння і заклікала жыхароў паставіцца да сітуацыі «з разуменнем».
Усё гэта выглядае ўжо не як часовая мера, а як прыкмета сур’ёзнага дэфіцыту рэсурсаў. Калі дзяржава пачынае эканоміць на такіх рэчах, як вулічнае святло і цяпло ў кватэрах, гэта сведчыць пра тое, наколькі абмежаванымі сталі фінансавыя магчымасці сістэмы. І замест адкрытай размовы пра прычыны крызісу грамадству зноў прапануюць толькі зацягнуць паясы.
👍3
Два дні таму мы пісалі пра новае патрабаванне вусатага дыктатара — узмацніць эканомію электраэнергіі і скараціць вулічнае асвятленне. І вось ужо бачныя першыя «вынікі» гэтай палітыкі.
Жыхары Мінска масава пішуць у сацсетках пра цёмныя вуліцы і двары. Горад, які ўлады любяць паказваць як «вітрыну стабільнасці», апынуўся ў паўзмроку, як у Паўночнай Карэі. Людзі іранізуюць, што сталіца вярнулася ў сярэднявечча, і пытаюцца, як дарослым бяспечна вяртацца дамоў з працы, а дзецям — са школы і з гурткоў.
Распаўсюджваюцца фота неасветленых праспектаў і двароў. Аўтамабілісты вымушаныя ўключаць дальняе святло фараў, а пешаходы — выкарыстоўваць ліхтарык або мабільны тэлефон. Нехта кпіць, нехта трывожыцца — і толькі дзяржаўныя прапагандысты ўсхваляюць рашэнне Лукашэнкі, кажучы, што вечарамі трэба сядзець дома і “кахацца”. Здаецца, гэтая мера задумвалася і для падвышэння нараджальнасці — але хто будзе нараджаць дзяцей у краіне, якая пагрузілася ў змрок?
Рэжым эканоміі святла ператвараецца ў чарговае пагаршэнне якасці жыцця. І ўсё часцей пытанне не ў ліхтарах — а ў тым, куды зніклі рэсурсы краіны і чаму за гэта зноў плацяць звычайныя людзі.
Жыхары Мінска масава пішуць у сацсетках пра цёмныя вуліцы і двары. Горад, які ўлады любяць паказваць як «вітрыну стабільнасці», апынуўся ў паўзмроку, як у Паўночнай Карэі. Людзі іранізуюць, што сталіца вярнулася ў сярэднявечча, і пытаюцца, як дарослым бяспечна вяртацца дамоў з працы, а дзецям — са школы і з гурткоў.
Распаўсюджваюцца фота неасветленых праспектаў і двароў. Аўтамабілісты вымушаныя ўключаць дальняе святло фараў, а пешаходы — выкарыстоўваць ліхтарык або мабільны тэлефон. Нехта кпіць, нехта трывожыцца — і толькі дзяржаўныя прапагандысты ўсхваляюць рашэнне Лукашэнкі, кажучы, што вечарамі трэба сядзець дома і “кахацца”. Здаецца, гэтая мера задумвалася і для падвышэння нараджальнасці — але хто будзе нараджаць дзяцей у краіне, якая пагрузілася ў змрок?
Рэжым эканоміі святла ператвараецца ў чарговае пагаршэнне якасці жыцця. І ўсё часцей пытанне не ў ліхтарах — а ў тым, куды зніклі рэсурсы краіны і чаму за гэта зноў плацяць звычайныя людзі.
👍3
У Італіі стартавала Зімовая Алімпіяда. Але сёлета на ёй не будзе беларускага сцяга і гімну. Беларускія спартоўцы выступаюць пад нейтральным сцягам, і, шчыра кажучы, асаблівага гонару за іх не адчуваецца.
Чаму? Бо яны так ці інакш прадстаўляюць рэжым Лукашэнкі. Гэта значыць — непасрэдна або ўскосна падтрымліваюць рэпрэсіі, катаванні ў турмах, вайну і расійскую агрэсію ва Украіне. Пакуль яны жывуць у гатэлях, смакуюць піцу і пасту, у беларускіх турмах працягваюць пакутаваць людзі, якія выступілі супраць рэжыму. І кожны дзень з’яўляюцца новыя палітычныя закладнікі, новыя ахвяры несправядлівасці.
Перад Алімпіядай Папа Рымскі Леў XIV прапанаваў на час Гульняў спыніць усе войны. Да перамір’я запрасіў і прэзідэнт Італіі Серджа Маттарэлла. Як было б добра, калі б гэтыя галасы пачулі і дыктатарскія ўлады ў Беларусі! Каб адпусцілі палітвязняў, спынілі бязглуздыя суды, каб нарэшце прыслухаліся да голасу народа…
На жаль, гэтая надзея марная. Таму мы ідзем далей і імкнемся распавядаць пра катаванні і рэпрэсіі, наладжваем сувязі і працуем для таго, каб палітвязні хутчэй выйшлі на волю, а Беларусь стала вольнай.
Чаму? Бо яны так ці інакш прадстаўляюць рэжым Лукашэнкі. Гэта значыць — непасрэдна або ўскосна падтрымліваюць рэпрэсіі, катаванні ў турмах, вайну і расійскую агрэсію ва Украіне. Пакуль яны жывуць у гатэлях, смакуюць піцу і пасту, у беларускіх турмах працягваюць пакутаваць людзі, якія выступілі супраць рэжыму. І кожны дзень з’яўляюцца новыя палітычныя закладнікі, новыя ахвяры несправядлівасці.
Перад Алімпіядай Папа Рымскі Леў XIV прапанаваў на час Гульняў спыніць усе войны. Да перамір’я запрасіў і прэзідэнт Італіі Серджа Маттарэлла. Як было б добра, калі б гэтыя галасы пачулі і дыктатарскія ўлады ў Беларусі! Каб адпусцілі палітвязняў, спынілі бязглуздыя суды, каб нарэшце прыслухаліся да голасу народа…
На жаль, гэтая надзея марная. Таму мы ідзем далей і імкнемся распавядаць пра катаванні і рэпрэсіі, наладжваем сувязі і працуем для таго, каб палітвязні хутчэй выйшлі на волю, а Беларусь стала вольнай.
👍1